عاشقهای تنها

مرگ

asheghetanhai — Sun, 27 Jan 2008 11:53:18 GMT

هرگز از مرگ نهراسیده ام

اگر چه دستانش ازابتذال شکننده تر بود

                  هراس من باری همه از مردن در سرزمینی است

که مزد گور کن

           از آزادی آدمی

                                افزون تر باشد

جستن

یافتن

و آنگاه

به اختیار بر گزیدن

    و از خویشتن خویش

          پارویی بی افکندن...

اگر مرگ را از این همه ارزشی بیشتر باشد

حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم.

سنگ قبر

asheghetanhai — Tue, 25 Dec 2007 22:30:18 GMT

بر سنگ قبر من بنويسيد خسته بود

اهل زمين نبود نمازش شكسته بود

برسنگ قبر من بنويسيد شيشه بود

تنها از اين نظر كه سراپا شكسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد پاك بود

چشمان او كه دائماً از اشك شسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد اين درخت

عمري براي هر تيشه و تبر دسته بود

بر سنگ قبر من بنويسيد كل عمر

پشت دري كه باز نمي شد نشسته بود

تولدم...

asheghetanhai — Sun, 16 Dec 2007 00:25:18 GMT

من مرغ آتشم
می سوزم از شراره این عشق سرکشم
چون سوخت پیکرم
چون شعله های سرکش جانم فرو نشست
آنگاه باز از دل خکستر
بار دگر تولد من
آغاز می شود
و من دوبارهخ زندگیم را
آغاز می کنم
پر باز می کنم
پرواز می کنم

درسته...تولده !!ولی تولد کیه؟؟راهنمایی می کنم...تولد یه ته تغاریه

تولد تولد تولدم مبارک...مبارک مبارک تولدم مبارک

زخم ها

asheghetanhai — Mon, 26 Nov 2007 00:25:18 GMT

زخمي عميق در روح
دردش اشک ها يت را جاری میکند
اشک ها روی برف ها می افتد
پا ها یت سنگین است و پرده ای از اشک جلوی چشمانت
نمی توانی از خودت دفاع کنی در برابر ان همه درد
فکر می کنی فرو ا فتا ده ای خیلی وقت پیش
و این را حالا می فهمی که
چه دیر
دیگر حالا خاکی نیست تا تن یخ زده ات را در ا غوش بگیرد
و انچه می بینی خاک سرد غربت است و خا مو شی
اینجا برای تو جایی نیست
حتی صحرا یی که بتوان ماری در ان یافت
شاید ان بالا جایی برایت با شد
شاید...

دوستت دارم

asheghetanhai — Mon, 12 Nov 2007 20:52:18 GMT

به همان قدر كه چشم تو پر از زيبايي است

بي تو دنياي من اي دوست پر از تنهايي است

اين غزل هاي زلالي كه زمن مي شنوي

چشمه جاري اندوه دلي دريايي است

چند وقت است كه بازيچه مردم شده ام

گرچه بازيچه شدن نيز خودش دنيايي است

امشب اي آينه تكليف مراروشن كن

حق به دست دل من؟ عقل؟ و يا زيبايي است

دلخوش عشق شما نيستم اي اهل زمين

به خداوند كه معشوقه من بالايي است

اين غزل نيز دل تنگ مرا باز نكرد
روح من تشنه يك زمزمه نيمايي است

چه غریب ماندی ای دل نه غمی نه غمگساری
                                      نــه بــه انـتـظـــار یــاری ، نــه ز یـــار انـتــظــاری
غــم اگــر بــه کــوه گـویــم، بــگـریــزد و بــریــزد
                                      کــه دگــر بــدیـن گــرانـی نـتـوان کشیــد بــاری
سحرم کشیده خنجر که چرا شبت نکشته‌ست
                                      تــو بـکــش که تا نیفـتـد دگـرم بـه شـب گـذاری
نه چنان شکسـت پشتـم که دوبـاره سـر بـرآرم
                                      منـم آن درخـت پیـری که نـداشـت بـرگ و بـاری

تبال

asheghetanhai — Tue, 30 Oct 2007 11:21:18 GMT

تبال بزن بزن که داغون شدم

بر تار غروب زندگی پود شدم

عمرم همه رفت خفته درکوره آتش

آتش زده استخان بی دود شدم

شقایق

asheghetanhai — Mon, 02 Jul 2007 06:20:18 GMT

  به عاشقی ام گرمی و تب داد شقایق
                                                    آرامش مهتابی شب داد شقایق
  رسوا شدم آسوده شد او فکرش و من را
                                                 یک عاشق دیوانه لقب داد شقایق

پیغام خوش امد گوی

asheghetanhai — Sun, 10 Dec 2006 18:38:18 GMT

JavaScript Codes